اصلاح فعالیت های روزانه در کاهش اثرات آرتروز بسیار مهم است.

برای مثال ممکن است لازم باشد تا کمتر از پیش راه بروید مخصوصا اگر این کار را برای ورزش انجام می دهید و به وضوح باعث ناراحتی شما می شود.

همچنین بهتر است از پله استفاده نکنید و از فعالیت های ورزشی که باعث درد می شود مانند دویدن و ورزش های داخل سالن خودداری کنید. مخصوصا در افراد جوان تر و فعال تر ورزش های داخل سالن که شامل تغییر جهت های ناگهانی است بیشتر باعث ناراحتی می شود.

خیلی از افراد از قرار دادن کیسه آب گرم یا یخ به طوریکه به پوست آسیب نرساند احساس بهبودی می کنند. در مزیت استفاده از یخ یا گرما نظرات متفاوت است.

همچنین برخی افراد با بستن باند کشی دور زانو یا پوشیدن زانوبند درد خود را تسکین می دهند.

علاوه بر این روش ها برای کاهش درد، داروهای خوراکی نیز موثر هستند. در آغاز معمولا داروهای بدون نیاز به نسخه پزشک استفاده می شوند که شامل ترکیبات آسپیرین یا ایبوپروفن است.

وقتی این نوع داروها در کاهش ناراحتی بیمار موثر واقع نشود، داروهای غیر کورتونی تجویز می شوند که توسط پزشک متخصص تجویز می شود. استفاده از مواد تغذیه کننده غضروف شامل گلوکوزامین و سولفات کندروایتین ها در آرتروز های متوسط تا حاد موثر هستند.

علاوه بر داروهای خوراکی، از تزریق کورتون در زانوی آسیب دیده نیز استفاده می شود تا تورم را کم کرده و در نتیجه درد کاهش یابد. این روش که می توان از آن چند بار در سال استفاده کرد موقتی بوده و میزان طول و مدت تاثیر آن غیرقابل پیش بینی است.

علاوه بر کورتون، ممکن است پروتئین طبیعی نیز در مفصل تزریق شود. این روش شامل ۳ یا ۴ تزریق در زانو است که درد را برای مدت قابل قبولی از بین می برد و اثر آن ۲ تا ۳ ماه و در بعضی افراد حتی بیشتر باقی می ماند. به طور کلی این روش می تواند ۲ بار در سال تکرار شود.

در موارد محدودی با کمک سیستم های آندوسکوپی زانو که اصطلاحا آرتروسکوپی نامیده می شود برای تمیز کردن زانوی آسیب دیده استفاده می شود. این روش در افرادی موثر است که دچار گرفتگی و قفل شدگی زانو در اثر پارگی غضروف یا مینیسک زانو شده اند. نتایج این روش در درمان درد آرتروز غیرقابل پیش بینی بوده و معمولا برای از بین بردن درد استفاده نمی شود. اگرچه عکس های رادیولوژی ممکن است نشان ندهند ولی درد آرتروز معمولا بدتر شده و بیمار احساس ناراحتی بیشتری می کند.

بنابراین جراحان از روش های تصویری دیگری مانند MRI برای بررسی وضعیت ساختار زانو استفاده می کنند.

روش هایی که توضیح داده شد برای این است تا بیمار بتواند با زانویی که عملا دچار آرتروز شده است مدارا کند . ولی اگر هیچ یک از این روش ها موثر واقع نشدند ، مرحله بعدی عمل تعویض مفصل زانو است .