پروتزهای اندام تحتانی بر اساس level آمپوتیشن (amputation) یا قطع عضو  انتخاب می شوند.

انواع آمپوتاسیون یا قطع عضو در اندام تحتانی به ترتیب : قطع عضو انگشت (Toe amputation) ،

Ray amputation و Trans metatarsal amputation .

معمولا در این موارد آمپوتیشن ها از Shoe insert از نوع Foam insert برای پر کردن قسمت هایی

از پا که آمپوته شده است در درون کفش از Shoe fit با قرار گرفتن به طور صحیح بر روی پا استفاده می شود

و در این آمپوتاسیون ها فشار بیشتری بر سایر نواحی پا وارد می شود که ممکن است باعث کاهش توانایی پا

در تطابق هنگام راه رفتن در سطوح ناهموار و شیب دار شود.

مورد دیگر آمپوتیشن Tarso metatarsal است و مورد دیگر Trans tarsal amputation .

در دو مورد بالا افراد پس از قطع عضو با مشکل پخش یکنواخت وزن در هنگام راه رفتن بر روی اندام مواجه هستند

و در این گروه از افراد باید از ایجاد حرکت بین سوکت (Socket) و استامپ (Stamp) جلوگیری کرد .

دو روش از دیدگاه بیومکانیکی برای این موارد آمپوتیشن وجود دارد .

روشی که در آن سوکت تا بالای مچ پا بوده و مفصل مچ پا را هم در بر میگیرد

و پروتزهای موسوم به AFO در این روش استفاده می شوند.

روش جدید استفاده از پروتزهای نوع اسلیپر (Slipper ) است که در آن سوکت رزیدوم (Residum) را دربرمیگیرد

و تا حدود مچ پا آمده ولی مچ پا را در بر نمی گیرد .

level بعدی آمپوتیشن یا قطع عضو Syme amputation است .