اگر یک مایع حاوی انواع جامد معلق را به طور ساکن قرار دهیم

بعد از مدتی مواد جامع معلق در آن تحت نیروی جاذبه ته نشین می شوند

و میزان ته نشینی به ترتیب وزن مخصوص مواد جامد به صورت لایه به لایه در کنار هم قرار می گیرند.

در مورد خون نیز این مسئله صادق است ، به این شرط که جلوی انعقاد خون گرفته شود

چون به طور طبیعی اگر خون ساکن قرار گیرد منعقد می شود و لخته یا Clog تشکیل می شود

ولی اگر به نوعی جلوی انعقاد یا لخته ی خون را بگیریم و خون به طور ساکن قرار گیرد ، به همین صورت ته نشینی صورت می گیرد

و برای تسریع ته نشین شدن اجزای گوناگون خون می توان از نیروی گریز از مرکز با سانتریفوژ (Centrifuge) کردن استفاده کرد

و از این تکنیک برای انجام پی آر پی و جداسازی پلاسمای غنی از پلاکت استفاده می شود.

وزن مخصوص گلبول های قرمز ۱۰۰۹ ، وزن مخصوص گلبول های سفید و پلاکت ۱۰۰۶ و وزن مخصوص پلاسما ۱۰۰۳ است .

لذا در صورت سانتریفوژ کردن خون منعقد نشده ۳ لایه تشکیل میشود

لایه تحتانی شامل گلبول های قرمز که وزن مخصوص بیشتری دارد ،

لایه میانی شامل گلبول های سفید و پلاکت که وزن مخصوص یکسانی دارند

و لایه بالایی شامل پلاسما خواهد بود که کمترین وزن مخصوص را دارد

و با تنظیم سرعت و زمان مناسب سانتریفوژ میتوان پلاسمای حاوی پلاکت را جدا کرد

و با سانتریفوژ کردن مجدد این محصول با سرعت بالات رامکان دست یابی به پلاسمای غنی شده از پلاکت یا پی آر پی (prp) ممکن میشود.